కవితా హృదయం ... : అనుకోని అతిథీ

కవితా హృదయం ... : అనుకోని అతిథీ: నే తలవని తలపువో .. మది పిలవని పిలుపుపో .. ఎద గూటికి అతిథి వో .. అనుకోని అతిథి వో .. ఎదురే చూడని కనులకు ఎదురుగా వచ్చావు .. ఎదరున్నది ఎ...

అనుకోని అతిథీ

నే తలవని తలపువో .. మది పిలవని పిలుపుపో ..

ఎద గూటికి అతిథి వో .. అనుకోని అతిథి వో ..

ఎదురే చూడని కనులకు ఎదురుగా వచ్చావు ..

ఎదరున్నది ఎడారి కాదాని వాసంతం చూపావు ..

కమ్మని భాష్యం చెప్పావు చెలిమి చలువలోనా

రమ్మని గమ్యం పిలిచేలా నా దారిని మల్లించావు ..

నువ్వు ఎవ్వరో .. తెలియదు .. ఊరు పేరు తెలియదు ..

మనసు ముత్యమని తెలుసు .. నీ నవ్వు వెన్నెలని తెలుసు ..

మరపురాని జ్ఞాపకాలకి ఆలవాలమని తెలుసు ..

కరిగిపోయినా కాలం .. తిరిగిరానిదే .. కానీ ..


ఉండిపోయానే నీకై ఆ చోటనే .. నేనిను కలసిన చోటనే ..

మరిగిపోవు నా మనసుని .. ఆపలేనుగాని ..

శిలను కానులే చెలి..  ఉలి తాకిన శిల్పాన్నే ...

నీ తీయని ఊహల లోకం లో జాగృతమైనది నా కల ..

నా తీరని మోహపు మైకంలో మమేకం అయినది చెలి అలా ..

ఎన్నాళ్ళు గడచినా నను వీడిపోదే .. ఎన్నేళ్ళు వేచినా చెలి జాడ లేదే ..

మది కడలి నే మధియించిన ఎడబాటు విషమేలే .. నీ ప్రేమ అమృత మవులె ...

రాకోయి అనుకోని అతిథీ .. మరల మరల నన్ను మధించ నీ తరమా ...
 

ఎదురుచూపు ముగిసింది

ఎదురుచూస్తూనే కరిగిపోయే కాలం ..

ఎదురుపడగానే చెదిరిపోయే విరహం ..

గతము గతము తో పెనవేసి స్వాగతం చెప్పా భవితకి ..

అభిమతాన్ని ముందుంచి సమ్మతo  తెలిపా మనసుకి ..

గుండె లోన గుప్పుమన్న వలపు పరిమళమా ...

గొంతు దాటి పైకి రాని పలుకు నాపిన మౌనమా ...

కనులు కనులతో మాటలాడే వైనపు తరుణమా ..

కళలు నేర్పే కలలు పండే కమ్మని సమయమా ..

బాధ కింకా సెలవని పెదవి పై చిరునవ్వు రానీ ..

మండుటెండల వేసవిలోనే ఆమని రాకని తెలపనీ ..

ఈ దూరం .. దూరం కాగా .. మనసు తాకెను అంబరం ..

సింధూరం నుదుట మెరవగ .. తరుణి కిప్పుడు సంబరం ..

గాజుల గలగల నవ్వుల కిలకిల మల్లెల ముడుపుల సంతకం ..

వెన్నెల వెలుగుల ఆశల మణుగుల తీయని ఊహల సంతసం ..

ఇది కాదా .. అచ్చతెలుగు మగువ హృదయపు సహవాసం ..

ప్రేమ ఎపుడు కొత్త కావ్యమే ...

నా మది లోనా .. ఓ విరివానా .. కురిసిందే నీ వలనా ..

నీ వలలోనా .. పడ్డానే మైనా .. ఓడించావేమైనా ...

కన్నులలో కలవో నువ్వు .. కలవో నా కన్నులకి

వెన్నెలలో విహరిస్తావు... వన్నెలనే చిలికేస్తావు ..

ఆకాశం అంచుల నుంచి తుంటరిగా చూస్తావు ..

సంతోషపు సంచులు తెచ్చి  కానుకలే ఇస్తావు ..

మల్లెల తో పరుపులు వేసి సౌగంధం అవుతావు ..

నడిరాతిరి నైనా వదలక తలపుల్లో ఉంటావు ..

తేనె పలుకు ముత్యాలు చిమ్మగా .. వాన జాణ మరులు గొలపగా

నా చెంత న నువ్వుంటే నీ మాటలు వింటుంటే ఈలోకం అంటూ ఒక్కటి

ఉందని నే మరిచానే ..

నీ చింత లో నేను ఉండగా పులకింతలు రేపేటట్టుగా  ఆ స్వర్గం

నీరూపం లో నడచి వచ్చెనే ...

నెచ్చలి ఈ తొలకరి జల్లుల తడసినదీ నా మది ..

నా మది పై పరుగులు తీయకే .. అడుగు వెయ్యి నెమ్మది ..

ఝుమ్మని తుమ్మెద  తరిమేనే .. రమ్మని నా చెలి పిలిచేనే ..

ఆ పిలుపే మోహన రాగపు ఒరవడి నే తలపించేనే ..

అల్లరి ఊహలు రేగేనే .. అలజడి ఇక చెలరేగేనే ..

కవులెందరో రాసిన దైనా ప్రేమ ఎపుడు కొత్త కావ్యమే ...

నన్నిలా బ్రతకనీ ...............

కరిగిపోయే క్షణాలని .. మరిగిపోయే మనసుని ..

నియంత్రించలేని అసహాయత అసమర్థత కాదులే ..

మరవలేని స్మృతులను . మరలరాని రోజులను ..

స్మరించకుండా ఉండలేకపోవటం అపరాధమయితే కాదులే ..

గుండె నిండా వెల్లువైన ప్రేమ తాకిడి కి ఆనకట్ట వేయలేని

కనుల చెలియలి కట్ట దాటిన కన్నీటి వరద నను ముంచనీ ..

పెదవి పైన మాసి పోని  పూల ఋతువు ని  ఆహ్వానించనీ ..

పొదివి పట్టి ఓదార్పు నిచ్చే మనసు కై వెతుకులాట సాగనీ ..

మసకబారిన  ఎద గూటిలో వెండి వెన్నెల  పరచు కొనే ..

రోజు కొరకు వేచి చూడటమే .. అలవాటుగా మార్చుకోనీ ..

నన్నిలా బ్రతకనీ ............... 

నను మార్చిన హృదయం

ఇదుగో ఇపుడే కలిసెను హృదయం ..

నాలో నిశినే తరిమిన ఉదయం ..

సరికొత్తగా మొదలయ్యిందే నా జీవితమే ..

గమ్మత్తుగా నింపే సావే నీ జ్ఞాపకమే ..

ఎదలో అలజడి నీవే ప్రేమా .......  ఇదుగో ఇపుడే


నా వెచ్చని శ్వాసే.. నీ ఊపిరిగా మార్చావే ఓ మైనా ..

నీ చిక్కని వెన్నెల .. నా దారంతా పరిచావే ఏ మైనా ..

ఈ చీకటంతా ఏమైన దమ్మా ? నీ కాటుకల్లె మారిందే గుమ్మా ..

నా మొండి వైఖరి ని ప్రేమించే గుణమా ..        ఇదుగో ఇపుడే


నీ తలపే నన్ను మరచేలా చేస్తుంది ..

నీతో వలపే నన్ను లోకానికి చూపింది ..

సరికొత్త జన్మా .. మొదలైన దమ్మా .. నను నాకు చూపే దర్పణమే నీవమ్మా ..

నీ చిలిపి చేష్ట లను ప్రేమించే నమ్మా .. ఇదుగో ఇపుడే

కాదా ?

చిగురాకు రెమ్మల్లో కూసిందిలే కోయిలా

ఆ తీపి రాగానికి పులకి0చిందిలే  ఈ ఇలా

ఏ రాగమైనా ఏ తాళ మైనా ఈ ప్రక్రుతి పులకింతలో తుళ్ళింత కాదా ?

ఆ నింగి అంచులలో మెరిసిందిలే వెన్నెలా

ఆ మెరుపు వెలుగులలో వెలిగిందిలే అవనే అలా

ఏ వెన్నెలైనా ఏ పున్నమైనా ఈ ప్రకృతి పులకింత లో గిలిగింత కాదా ?

ఈ పుడమి హద్దులలో పచ్చని సోయగాల ..

నును లేత కిరణాలే మేలుకొలిపేవేళా ..

ఏ ఉదయమో ఏ హృదయమో ఈ ప్రకృతి పులకింత లో తోలి వింత కాదా ?

ఆ కడలి కౌగిట్లో సుడులు తిరిగే నదిలా ..

తీరాన్ని తాకుతూ అల్లరే చేసే అలలా ..

ఏ కదలికో ఏ కలయికో ఈ ప్రక్రుతి పులకింతలో కవ్వింత కాదా ?






మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది